Bir ay yeni bir saç kesimi ve hiç duymadığınız bir müzik grubu; ertesi ay akşam yemeğinde güçlü bir fikir, geçen hafta var olmayan bir kendini tanımlama biçimi ve sizin seçtiğiniz hiçbir şeyi giymeyi reddetmek. 13-14 yaşındaki çocuğunuz sizin yetişebileceğinizden hızlı değişiyor gibi görünüyorsa, bu yaş tam olarak yapması gerekeni yapıyor demektir. Tanıdığınız çocuk hâlâ orada. Kendisinin farklı hallerini deniyor ve sizin nasıl karşılık verdiğiniz, bu denemenin ne kadar güvenli hissettireceğini belirliyor.
Bu yaşta neden oluyor
Kim olduğunu anlamak ergenliğin temel görevidir ve bu iş gerçek anlamda ergenliğin ilk yıllarında başlar. Kimse sessizce düşünerek bir kimlik keşfetmez. Bu deneyerek yapılır: bir görünüm, bir zevk, bir duruş benimsenir; içeriden nasıl hissettirdiğine ve başkalarında nasıl karşılık bulduğuna bakılır, uyan tutulur, gerisi bırakılır. Bir ay içinde benimsenip bırakılan bir dönem, bir karakter kusuru değildir. Tamamlanmış bir deneydir.
Bunun karşısında yaşandığı ayna akran grubudur. 13-14 yaşında arkadaşların fikirleri bir yıl öncesinden daha ağır basar ve bir gruba ait olmak, çoğu zaman o grup içinde seni farklı kılan şeyi bulmaktan önce gelir. Bu yüzden yeni kıyafetler ve müzikler, genellikle arkadaşlarının giydiğine ve dinlediğine çok benzeyen paketler halinde gelir.
Altta yatan şey, ergen beyninin yenilik ve akranlar arasında itibar peşinde olmasıdır. Ödüle, yeniliğe ve sosyal onaya tepki veren sistemler, sonuçları tartan ve uzun vadeli düşünen sistemlerden daha erken olgunlaşır. Bu açıklık normaldir ve ergenliğin sonraki yıllarında kapanır. O zamana kadar yeni şeyler denemeyi harika, çocuksu görülmeyi ise dayanılmaz hissettirir.
Sizden ayrışmak da bu işin bir parçasıdır ve kafa karıştırıcıdır, çünkü hâlâ size ihtiyaç duyarken olur. Bir ergen salı günü ailenin değerlerine sertçe karşı çıkıp çarşamba günü yanına oturmanızı isteyebilir. Karşı çıkmak, değerlerin gerçekten kendisine ait mi yoksa sadece ödünç mü olduğunu sınar; geri dönmek ise limanın hâlâ orada olduğunu kontrol eder.
Bilinmesi gereken bir şey daha: ebeveynlerden gelen sert tepkiler bir deneyi daha kalıcı hale getirir. Bir saç modeli kavgaya yol açarsa, mesele artık saç olmaktan çıkar, ciddiye alınmaya dönüşür ve şimdi onu korumak zorundadır. Sakin bir ilgi, bir dönemin doğal seyrini tamamlamasına izin verir.
Ne işe yarar
Yargıyla değil, merakla başlayın. Yeni bir şey ortaya çıktığında, başka bir şey söylemeden önce gerçek bir soru sorun. "O grupta neyi sevdiğini anlatsana." "Bunu düşünmeye ne başlattı?" Sonra düzeltmeden dinleyin. Neye uzandığını öğrenirsiniz; o da size kendinden bir parça göstermenin tehlikeli olmadığını öğrenir.
Tarzı güvenlikten ayırın ve bu ayrımı yüksek sesle söyleyin. Saç, kıyafet, müzik, posterler ve fikirlerin çoğu onun seçimidir. Uyuşturucu ve alkol, silahlar, internetten tanıştığı insanlarla yalnız buluşmak ve kendi bedenini ya da başkasınınkini riske atan her şey ise değildir. Şöyle deneyin: "Saçın ve kıyafetlerin senin. Kalan kurallar güvenlikle ilgili ve sadece birkaç tane." Hayatının büyük kısmının açıkça denetlenmediğini gördüğünde, az sayıdaki sağlam sınırı kabul etmek çok daha kolay olur.
Az sayıdaki gerçek sınırı net ve sakin tutun. Pazarlığı olmayanlara karar verin, listeyi kısa tutun ve nutuk atmadan her seferinde aynı şekilde koruyun. "Bu konudaki kuralı biliyorsun. Değişmiyor ve senin kim olduğunla ilgili değil." Sakince söylenen ve tekrarlanan bir sınır, her hafta sıfırdan tartışılan bir sınırdan daha iyi işler.
Aile kararlarında ona seçim ve söz hakkı verin. Ailenin cumartesi nereye gideceği, telefon kurallarının nasıl olacağı ya da ev işlerinin nasıl paylaşılacağı konusunda fikri sorulan bir ergenin, bağımsızlığını şok edici davranışlarla kanıtlama ihtiyacı azalır. Her şeye evet demek zorunda değilsiniz; ama gerçekten dinlemek ve bazen onun görüşünün kazanmasına izin vermek zorundasınız. "Yaz için henüz karar vermedik. Sen nasıl geçmesini isterdin?"
Aynı fikirde olmasanız da görüşlerine saygı gösterin. "Ben farklı görüyorum ve neden böyle düşündüğünü duymak istiyorum" demeyi deneyin. Kendi tutumunuzu koruyup yine de onun düşüncelerinin değerli olduğunu açıkça gösterebilirsiniz.
Onun önem verdiği şeyler üzerinden bağ kurun. O şarkıyı size dinletmesini isteyin. Dizinin bir bölümünü izleyin. Oyunu size anlatmasına izin verin. Sevmek zorunda değilsiniz ve rol yaparsanız hemen anlaşılır. Önemli olan orada olmanızdır.
Kime dönüştüğünü fark edin ve bunu söyleyin. Yüzeydeki değişikliklerin ötesinde gördüğünüz karakteri adlandırın: "Bugün arkadaşına sahip çıktın. Dönüştüğün kişi bu." Nitelikleriyle görüldüğünü hisseden ergenlerin, tepki çekerek bulunan seyirciye daha az ihtiyacı olur.
Kişisel bir şey paylaşırsa, bunu sıcaklıkla ve baskı kurmadan karşılayın. Bu yaşta bir ergen size bir kaygısını, ters giden bir arkadaşlığını, pişman olduğu bir hatasını ya da zorlandığı duygularını açabilir. O an ne hissederseniz hissedin, ilk ihtiyacı hâlâ sevildiğini ve sizinle güvende olduğunu bilmektir. "Bana anlattığın için teşekkür ederim. Seni seviyorum ve bu hiçbir şeyi değiştirmiyor." Varsaymak yerine sizden neye ihtiyacı olduğunu sorun. Güvenliği risk altında değilse anlattıklarını aranızda tutun; ona sormadan akrabalara ya da okula aktarmak, bir sonraki konuşmayı zorlaştırır. Günlüğü, telefonu ve oda kapısı da aynı saygıyı hak eder. Sizin dışınızda konuşabileceği birini isterse, onu güvenilir bir yetişkine, örneğin okulun rehber öğretmenine, bir aile hekimine ya da güvendiği bir akrabaya yönlendirin ve oraya ulaşmasını kolaylaştırın.
Nelerden kaçınılmalı
Bir dönemle alay etmek ya da onu küçümsemek. "Büyüyünce geçer" doğru olabilir, ama ona şu anki halinin önemsiz olduğunu söyler. Ayrıca dönemi bırakmayı zorlaştırır, çünkü bırakmak sizi haklı çıkarmak olur.
Zararsız kendini ifade biçimlerini yasaklamak. Bir saç kesimini ya da bir giyim tarzını yasaklamak nadiren sizinle aynı fikirde olan bir ergen yetiştirir. Bunu bir arkadaşının evinde yapan ve size bir şey anlatmayı bırakan bir ergen yetiştirir.
Sevginin uyum göstermeye bağlıymış gibi hissettirmesi. Soğuklaşmak, sıcaklığı geri çekmek ya da dönüştüğü kişiden hayal kırıklığına uğradığınızı ima etmek verilebilecek en zararlı tepkidir. Onayın beklentilere uymaya bağlı olduğuna inanan ergenler değişmeyi değil, saklanmayı öğrenir.
Onu kardeşleriyle ya da kendi ergenlik yıllarınızla kıyaslamak. "Ablan hiç böyle giyinmezdi" ve "Ben senin yaşındayken" cümlelerinin ikisi de başka bir çocuğu tercih edeceğinizin kanıtı gibi algılanır.
Başkalarının önünde eleştirmek. Arkadaşların ya da akrabaların önünde görünüşü hakkında yapılan bir yorum aşağılanma olarak hissedilir ve yıllarca hatırlanır. Söylenmesi gereken her şey baş başa söylenebilir.
Her değişikliğe anlam yüklemek. Yeni görünümlerin ve tanımlamaların çoğu tam olarak göründükleri şeydir: bir deney. Her birini daha derin bir şeyin işareti gibi görmek, en iyi hafif kaldığında işleyen bir sürece baskı yükler.
Ne zaman yardım almalı
Kimlikleri denemek sağlıklıdır. Aşağıdakileri fark ederseniz aile hekiminizle, okulun rehber öğretmeniyle ya da bir psikologla konuşun:
- arkadaşlardan ve aileden uzaklaşma ya da birkaç haftadan uzun süren düşük ruh hali;
- kendine zarar verme, umutsuzluk ya da burada olmak istememe üzerine herhangi bir söz. Aynı gün bir doktora ya da 112 Acil Çağrı Merkezi'ne başvurun; bu her zaman acil profesyonel yardım gerektirir;
- uyuşturucu ya da alkol kullanımı belirtileri;
- yüz yüze ya da internette, kimliği ya da görünüşüyle bağlantılı zorbalık veya taciz;
- çabalarınıza rağmen haftalardır yoğun seyreden ve yatışmayan ev içi çatışma;
- ergen çocuğunuzun destek istemesi ya da doğrudan isteyemediği bir yardıma ihtiyacı varmış gibi görünmesi.
Kaynaklar
- Amerikan Pediatri Akademisi / HealthyChildren.org, "Ergenliğin Evreleri" (Stages of Adolescence)
- ABD Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezleri (CDC), "Olumlu Ebeveynlik İpuçları: Genç Ergenler (12–14 yaş)"